https://www.youtube.com/shorts/fjBXBPEWuXk?feature=share

już nie płacz

ale ty głupi jesteś,,,,,,tępak do potęgi entej

To się nazywa myślenie życzeniowe.

Przydupasie nachta i degresa.

ale ty głupi jesteś,,,,,,nawet but z lewej nogi jest mądrzejszy od ciebie. Nie jestem niczyim przydupasem jak ty i bez tego forum mogę żyć odwrotnie niż ty.

generalnie jakiś krzywy jesteś... na umyśle

onucowata wazelino nachta

Mnie nie dotyczy ten podatek, bo nie jakam takich rzeczy, z resztą kogo to obchodzi. Mnie nie dotyczy ten podatek, bo nie jakam takich rzeczy.
Ale ty głupi jesteś,,,,,,a za to ty jesteś prosty na umyśle jak pół metra sznurka w kieszeni..

https://www.youtube.com/shorts/pnk5Csh0sTo?feature=share

Grenlandia-o co tak naprawdę chodzi ???
Wbrew narracji mediów USA zależy na jak najdłużej wojnie na Ukrainie po to by osłabić Rosję. Kraje NATO chcą zagrażać Rosji po przez okrążenie. Cała szopaka o miedzy USA i UE jest po to by społeczeństwo europejskie zgodziło się na zbrojenie po przez wywołanie sztucznego zagrożenia.
Cel jest jeden - odcinać Chiny od surowców energetycznych .

Dlaczego USA nie jest w stanie zaatakować Iranu na większą skalę

Paraliż USA w obliczu kryzysu w Iranie zawdzięcza luki w zdolnościach marynarki wojennej
"Oblokowana i załadowana" przysięga Trumpa o ochronie protestujących obnażona, ponieważ niedobory floty i zaległości w utrzymaniu ograniczają opcje wojskowe USA

Trwające irańskie protesty i brutalne represje Republiki Islamskiej doprowadziły do powszechnych masakr w całym kraju, z dalekosiężnymi implikacjami regionalnymi i geopolitycznymi.

W trakcie represji zarówno rządy USA, jak i Izraela przygotowały liczne nieprzywidziane okoliczności, jeśli Irański Korpus Strażników Rewolucyjnych (IRGC) i mordercze represje milicji Basij będą nadal eskalować.

W tym tygodniu prezydent USA Donald Trump powiedział irańskim protestującym przeciwko reżimowi, że "pomoc USA jest w drodze" i że odwołał spotkania USA z irańskimi urzędnikami "dopóki bezsensowne zabójstwa nie ustaną". 2 stycznia powiedział, że USA są "zablokowane i załadowane" i gotowe do "ratowania" protestujących, jeśli Iran użyje przeciwko nim śmiercionośnej siły.

Jednak reakcja wojskowa lub hybrydowa USA była powolna, głównie z powodu braku łatwo dostępnych amerykańskich aktywów na Bliskim Wschodzie. Duża część aktywnej Marynarki Wojennej USA (USN) jest albo rozmieszczona w Indo-Pacyfiku, na Karaibach, albo przechodzi konserwację.

W przypadku wielu jednoczesnych kryzysów, Stany Zjednoczone wymagają szeregu opcji reagowania w ciągu kilku dni, szczególnie na morzu. Wraz z upadkiem amerykańskiego przemysłu stoczniowego, ponowne skupienie się na odrodzeniu morskim stało się krytyczne dla projekcji i odstraszania sił USA.

Począwszy od 28 grudnia obywatele Iranu rozpoczynali ogólnokrajowe protesty w obliczu pogorszenia stanu gospodarczego i złego zarządzania zasobami. Republika Islamska jest napięta przez szereg problemów społeczno-ekonomicznych, w tym słabą gospodarkę wodną, sankcje prowadzone przez USA i zapadającą się walutę, którą miliony obywateli teraz na ulicach postrzegają jako nie do zniesienia .

Gdy protesty nabrały rozpędu, powtarzając niepokoje z 2009 roku, władcy Iranu szybko przeszli do brutalnej represji. Jednostki milicji IRGC i Basij użyły żywego ognia, podczas gdy Teheran nałożył blokade w Internecie, aby ukryć brutalność ich środków przed światem zewnętrznym.

Irańscy aktywiści diaspory lobbowali za interwencją, ponieważ szacunki protestujących zabitych w mniej niż dwa tygodnie wahają się od 3000 do aż 12 000, według Iran International.

Stany Zjednoczone potępiły represje wobec irańskiego reżimu, a prezydent Donald Trump zasygnalizował przejście w kierunku bardziej twardej polityki przeciwko Teheranowi, w tym możliwą interwencję wojskową USA. Trump podobno otrzymał szeroką gamę opcji strajkowych i hybrydowych lub informacyjnych narzędzi wojennych, aby wywrzeć presję na rządzących irańskich duchownych, aby negocjowali lub dalej osłabiali reżim.

Izrael mógłby również dołączyć do wszelkich działań kinetycznych podejmowanych przez USA. Plany awaryjne dotyczące przeniesienia sił amerykańskich i brytyjskich z dala od bazy lotniczej Al Udeid w Katarze zostały wdrożone w związku z obawami o potencjalny odwet IRGC w regionie.

Waszyngton musiałby obliczyć odpowiedź wojskową przeciwko Teheranowi, biorąc pod uwagę ograniczone aktywa i ryzyko odwetu IRGC. System Patriot, pierwotnie używany w Izraelu podczas wojny 12-dniowej, został zwrócony do Korei Południowej, a duża część rotacji morskiej Dowództwa Centralnego znajduje się obecnie na Karaibach.

Amerykański system THAAD widział również jedną czwartą swoich przechwytujących zużytych podczas wojny.

Duże luki w nośnikach

Głównym czynnikiem stojącym za powolną reakcją USA jest niedobór zasobów morskich dostępnych w obszarze odpowiedzialności Centralnego Dowództwa USA (CENTCOM). Po dwóch latach regionalnych konfliktów na Bliskim Wschodzie wymagających długotrwałego rozmieszczenia, duża część aktywnej floty US Navy jest uziemiona w celu konserwacji, podczas gdy prawie jedna czwarta floty jest przydzielona do Karaibów.

USS Iwo Jima Amphibious Ready Group jest obecnie rozmieszczona na Karaibach w ramach 4 Floty (SOUTHCOM) w ramach Operacji Southern Spear, z USS Tripoli z siedzibą w Sasebo w Japonii, aby wspierać operacje 7 Floty w Indo-Pacyfiku.

Obecnie rozmieszczone są tylko trzy lotniskowce (CVN) - USS Gerald R Ford, USS Abraham Lincoln i USS George Washington), z których dwa ostatnie operują w Indo-Pacyfiku od 13 stycznia. George H W Bush i USS Theodore Roosevelt mogą zostać rozmieszczone w celu odciążenia USS Gerald R Ford i USS George Washington.

Przesunięcie USS Gerald R Ford ze wschodniej części Morza Śródziemnego na Karaiby podkreśla rosnące luki w projekcji sił amerykańskich. Każda akcja wojskowa przeciwko Iranowi wymagałaby rozległych zdolności obrony przeciwrakietowej, w tym systemów Aegis, aby przeciwdziałać potencjalnemu odwetowi pociskom balistycznym.

Według NewsNation, USS Lincoln miał się przemieścić z Morza Południowochińskiego w kierunku Bliskiego Wschodu od 14 stycznia. Mimo to oczekuje się, że tranzyt potrwa co najmniej tydzień, podczas którego liczba ofiar śmiertelnych wśród irańskich protestujących prawdopodobnie wzrośnie.

Opóźniona produkcja morska

Luki w projekcji sił USA i reagowaniu na kryzys są ściśle związane ze spadkiem produkcji morskiej Ameryki. Analitycy wskazują na spadające tempo produkcji jako główne wyzwanie. Na przykład program Littoral Combat Ship (LCS) pierwotnie planował na 52 statki, ale ze względu na ograniczenia i biurokrację, tylko 35 jest obecnie w stanie służnym.

Niektórzy analitycy twierdzą, że ożywienie krajowego przemysłu stoczniowego pomogłoby rozwiązać nieprzewidziane okoliczności, takie jak te, które obecnie stwarza kryzys w Iranie. Artykuł z maja 2025 r. Fundacji Pokoju Sasakawa opisał ustawę SHIPS jako kluczową dla krótkoterminowego wzrostu, ponieważ zachęca firmy morskie do poprawy konkurencyjności i rozwoju siły roboczej w stoczniach.

Zgodnie z ustawą o zapewnieniu gotowości morskiej, USA otrzymują duży impuls przemysłowy dzięki kluczowym partnerstwom z Finlandią, Japonią i Koreą Południową, które mają na celu poprawę amerykańskiej marynarki wojennej i jej zdolności produkcyjnych.

Finlandia pomaga w rozwoju Arctic Security Cutters, Japonia zobowiązała się do inwestowania w USA po podpisaniu memorandum w sprawie budowy statków, a południowokoreańskie firmy będą szkolić amerykańskich stoczniowców w zakresie sposobów przyspieszenia produkcji.

Zaniedbanie Marynarki Wojennej USA nie tylko podważa narodową gotowość, ale także utrudnia reakcje na globalne kryzysy, obszar, w którym służba kiedyś się wyróżniała. Przeciążone wojsko, w połączeniu ze spadkiem produkcji okrętów wojennych, ogranicza teraz reakcję Ameryki na niepokoje społeczne w Iranie w kluczowym momencie.

Aby uniknąć zaskoczenia przez nadmiernie rozciągniętą flotę, odrodzenie marynarki wojennej USA musi stać się najwyższym priorytetem dla Pentagonu i Kongresu w latach 2020 i później.

Julian McBride jest analitykiem obronnym i redaktorem współpracującym w 19FortyFive.



Mainstream media w USA powtarza narrację o
setkach ofiar śmiertelnych w Iranie, pompują atmosferę wojny domowej w Iranie. Trump powiedział wczoraj, że Iran chce negocjować z USA, zaznaczył jednak, że wszystko wskazuje na to, że będzie on musiat 'zareagować wcześniej' Czytaj, Trump najpierw chce zbombardować Iran, a następnie rozmawiać. Tymczasem reżim w Iranie, udało im się wyłączyć system Starlink, a następnie, aresztował dość dużo agentów Mossadu, których udało im się namierzyć właśnie przez Starlink. Cała akcja protestów w Iranie to robota Mossad/CIA, praktycznie wszyscy ich agenci są z Pakistanu, Indii i innych krajów. Wojny należy się spodziewać w każdej chwili.
Szef FEDu Jerome Powell został oskarżony przez
Prokuraturę Generalną. Powell oskarżony jest o kłamanie podczas przesłuchań w kongresie.
Trump chce wsadzić Powella do więzienia, czym próbuje wymusić na Federalnej Rezerwie bardziej przyjazną politykę i niższe stopy procentowe.
Powell ma 4 miesiące do końca swojej kadencji.
Departament Stanu USA wzywa wszystkich
obywateli USA do natychmiastowego opuszczenia
Wenezueli.

Uzbrojone grupy paramilitarne zatrzymują prywatne samochody i atakują wszystko co amerykańskie. Uważam, że Trump jest bardzo daleko od ogłoszenia zwycięstwa w wojnie o kontrolę Wenezueli.
Tymczasem, T ma Kubę na swoim celowniku, Trump oświadczył, że Kuba powinna "make a deal" , czyli, dogadać się z USA. Kuba oświadczyła, że jest gotowa bronić swój kraj.
Brytyjczycy i Niemcy są gotowi wystać swoje
wojska na Grenlandię, żeby bronić tej wyspy przed amerykańską inwazją. Brzmi to trochę jak książka przygodowa, fakt jednak jest taki, ze Trump ciągle straszy, że opcja militarna jest brana pod uwagę i zamierza zająć Grenlandię.
• • •
Czekatem na ten moment, aż wreszcie się doczekałem. Największa gazeta w Kanadzie, The Globe and Mail porusza temat przejęcia Kanady przez USA. Mogę napisać, że temat zaczyna się rozkręcać, premier Kanady Mark Carney leci do Chin, żeby poprawić swoje stosunki z XI. Trump patrzy na Kanadę i ma być to jego kolejny krok po Grenlandii. Kanadyjska armia jest na poziomie armii duńskiej, czyli bardzo stabo, nie ma się czym bronić. Jedyne co Kanada moze wystawić to kilka parad LBGTQ w Toronto i Montrealu.

https://www.youtube.com/shorts/XnpJsl24CB0?feature=share

Polecam gorąco

Rozwój Alternatywnej Infrastruktury Płatniczej

Inicjatywa systemu płatności BRICS CBDC, znana jako BRICS Pay, rozwija się do dziś, podczas gdy chiński transgraniczny system płatności międzybankowych (CIPS) rozrósł się do 1467 pośrednich uczestników w 119 krajach od stycznia 2025 r. Naukowcy zaprojektowali pilotażowy program 31 października 2025 r., aby przetestować zakotwiczoną w złocie "jednostkę Unit” rozliczeniową, która z pokryciem 40% złota i 60% walut BRICS, a to wykorzystuje innowacyjne podejście do tworzenia alternatyw, które zmniejszają zależność od systemu dolara w kilku kluczowych mechanizmach rozliczeniowych.

W 2023 roku Brazylia i Chiny podpisały umowę o ugodzie handlowej w realu juańskiej, która w rzeczywistości zmiatała dolara jako walutę pośredniczącą, a Egipt stosował to samo podejście do handlu w lokalnej walucie BRICS. Zmiana jest dziś przyspieszana przez różne kluczowe kraje członkowskie i inicjuje nowe trendy w globalnym handlu w zakresie wielu tak ważnych struktur dwustronnych. W lipcu 2025 r. kraje członkowskie BRICS zaczęły przyjmować rozliczenia w walucie lokalnej w dwustronnych transakcjach finansowych, premier Egiptu Mostafa Madbouly potwierdził rozwój podczas szerszej strategii powstrzymania zależności od walut obcych.

Strategiczne wdrożenie w różnych krajach członkowskich

BRICS przedstawia teraz strategię dedolaryzacji, która pokazuje, że koalicja nie porzuca dolara jako podstawowej waluty świata, ale montuje systemy, aby podważyć jego hegemonię. Prezydent Rosji Władimir Putin omówił, w jaki sposób narodom udaje się rozwijać te alternatywne struktury, podkreślając, że waluty narodowe mają znaczenie we wzajemnych rozliczeniach. Putin zauważył, że uczestnicy BRICS prawie sfinalizowali konwersję na waluty krajowe w celu wzajemnych rozliczeń, starają się stworzyć solidne kanały interakcji kredytowych i bankowych oraz pracują nad budowaniem mostów między krajowymi systemami płatności.

Infrastruktura handlu walutami lokalnymi należąca do bloku, w połączeniu z rozwojem systemu płatności CBDC, napędza praktyczne inicjatywy w kierunku generowania wielobiegunowego systemu finansowego za pomocą wielu niezbędnych mechanizmów. Doradca Brazylii ds. polityki międzynarodowej podkreślił, że BRICS nie porzuca całkowicie dolara, a to wyważone stanowisko zachowuje globalną stabilność gospodarczą. Celso Amorim, doradca prezydenta Brazylii ds. międzynarodowych, wyraził, że wielu pyta, czy dolar amerykański stoi w obliczu eliminacji, ale nikt nie wytyczy tego kursu, ponieważ Stany Zjednoczone pozostają główną gospodarką fundamentalną dla całego świata, niemniej jednak alternatywa nadal wymaga ustanowienia.

Chiny wykraczają poza BRICS, ponieważ chińskie firmy wydobywcze działające w Zambii płacą podatki w kraju afrykańskim w juanie, a nie w dolarach amerykańskich. Rząd Zambii potwierdził, że chińskie kopalnie zaczęły płacić tantiemy i podatki w juanach. Jest to pierwszy raz w Afryce, gdzie juan jest używany do płacenia podatków rządowi. Rozwój podkreśla siłę zdolności administracji Xi Jinping do uczynienia jej lokalnej waluty częścią wszystkich transakcji.

Bank Zambii potwierdził, że płatności w chińskich juanach rozpoczęły się w październiku. Afryka staje się kluczowym graczem w rozwijaniu wykorzystania juana różnymi metodami. Oprócz BRICS, najwyższe użycie chińskiego juana jest w Afryce i napędza walutę za granicą. Chiny mają twierdzę w Afryce dzięki Inicjatywie Pasa i Szlaku (BRI), ponieważ finansują kilka projektów rozwojowych. Obejmują one budowę portów morskich, lotnisk, kolei, górnictwa i innych projektów infrastrukturalnych.

Indonezja, ogłosiła, że przygotowuje się do rozpoczęcia operacji walutowych w chińskim juanie i japońskim jenie. Indonezja chce zmniejszyć zależność od dolara amerykańskiego i zwiększyć swoje transakcje w walucie lokalnej (LCT). Dla niezamierzonych oznacza to, że Indonezja nie będzie już musiała przeliczać transakcji na dolary amerykańskie.

Umowa pozwoli mu rozliczać się bezpośrednio w lokalnych walutach i zwiększyć rozliczenia LCT. To z pewnością zmniejszy presję na dolara amerykańskiego" - powiedział starszy zastępca gubernatora Banku Indonezji (BI) Destry Damayanti. Wzmocni to również krajowy rynek walutowy i zwiększy jego efektywność. Kraj BRICS czyni chińskiego juana centralnym elementem operacji walutowych

Chiny, członek BRICS, wykorzystują import rudy żelaza jako nowy pionek w międzynarodowej geopolityce, po minerałach ziem rzadkich. Komunistyczny kraj forsuje chińskiego juana jako jedynej płatności za rozliczenia. Chiny nie tylko eksportują rudę żelaza, ale są również największym na świecie importerem metalu.

Podczas gdy w zeszłym roku wyeksportował rudę żelaza o wartości 2,94 miliarda dolarów, w tym samym okresie sprowadził metal o wartości 134 miliardów dolarów. Chiny naciskają teraz na chiński juan do rozliczeń rudy żelaza i przyglądają się zastąpieniu dolara amerykańskiego. Głównymi dostawcami rudy żelaza do Chin są Australia i jej odpowiednik z BRICS, Brazylia.

Dominacja Chin w imporcie rudy żelaza pozwala im dowodzić i dyktować warunki handlu z członkami BRICS i innymi. Firmy obawiają się konsekwencji, ponieważ komunistyczny kraj może skręcać ramię w poszukiwaniu drogi. Dla kontekstu, Chiny całkowicie wstrzymały zakup soi od USA w odwecie za cła Trumpa. Amerykańscy rolnicy ponieśli ciężkie straty, zwiększając ogromną presję na administrację Trumpa.

Administracja Xi Jinpinga chce zwiększyć perspektywy chińskiego juana i umiędzynarodowić walutę w skali globalnej. Kraj komunistyczny chce przepisać politykę handlową poprzez wprowadzenie nowych cen dla metalu. Raporty sugerują, że nowa umowa jest negocjowana z nabywcą państwowym i chińskim górnikiem. Najprawdopodobniej kupujący jest Australijczykiem lub członkiem BRICS i nie uzgodnił jeszcze warunków przedstawionych przez Chiny w sprawie płatności za rudę żelaza w chińskich juanach.

Prognoza dolara amerykańskiego 2026: JPMorgan ostrzega o spadku w obliczu nacisku BRICS

Prognoza dolara amerykańskiego 2026 z JPMorgan przewiduje około 3% spadku, który osiągnie połowę roku, z łagodzeniem polityki Rezerwy Federalnej i ruchem dedolaryzacji BRICS stosującym siłę spadkową na dolara. Podczas gdy silny wzrost i lepkość inflacji w USA mogą faktycznie osłabić dolara, prognoza dolara JP Morgan utrzymuje negatywne stanowisko. Trajektoria spadku USD w 2026 roku jest obecnie determinowana przez rosnącą presję zmiany waluty BRICS, ponieważ członkowie bloku zmniejszają zużycie dolara poprzez rozwój systemów płatności i mechanizmów handlowych denominowanych w walutach krajowych.

Podczas gdy prognoza dolara JP Morgan wskazuje na ciągłą słabość, bank przyznaje, że silny wzrost w USA i lepka inflacja mogą w rzeczywistości złagodzić spadek prognozy dolara amerykańskiego w 2026 roku. JPMorgan widzi, że dolar staje w obliczu najbardziej gwałtownych strat w porównaniu z walutami o wysokiej rentowności - dolar australijski i korona norweska wyróżniają się - gdzie różnice stóp procentowych sprzyjają przepływowi kapitału z dala od USA. Niemniej jednak, ogólne stanowisko banku pozostaje negatywne w sprawie dolara.

J.P. Główny globalny strateg Morgan Asset Management, David Kelly, wyjaśnił:

"Powinno to pozwolić dolarowi na wznowienie spadku, choć w wolniejszym tempie niż na początku 2025 roku."

J.P. Główny globalny strateg Morgan Asset Management, David Kelly, wyjaśnił:

"Powinno to pozwolić dolarowi na wznowienie spadku, choć w wolniejszym tempie niż na początku 2025 roku."

Niektóre czynniki, które podprzeły dolara, teraz słabną, zauważył JPMorgan Asset Management. Firma stwierdziła, że "spodziewamy się, że dolar będzie nadal stopniowo słabnąć, chociaż niektóre scenariusze mogą prowadzić do bardziej nieuporządkowanych ruchów". Ta wymierzona ocena spadku USD 2026 rozpoznaje konkurencyjne siły, takie jak solidne podstawy ekonomiczne w kraju, które mogłyby częściowo przeciwdziałać tempowi spadkowe.

Długoterminowa perspektywa dla dolara amerykańskiego 2026 Prognoza

Wyniki JPMorgan ujawniają trwającą rekonfigurację światowych systemów finansowych, napędzaną przez analizę prognozy dolara JP Morgan i rozszerzający się nacisk na dedolaryzację BRICS. Bank interpretuje spadek USD w 2026 roku jako proces stopniowy, a nie natychmiastowe obalenie dolara. Codzienna aktywność rynkowa różni się od rozszerzonego planowania stojącego za zmianą waluty BRICS w kierunku minimalizacji wykorzystania dolara, a ten ruch prawdopodobnie będzie nadal wpływać na prognozę dolara amerykańskiego na 2026 w miarę upływu roku i później.

Francja wzywa do "budowania mostów" z sojuszem BRICS
Prezydent Francji Emmanuel Macron wezwał we wtorek Europę do utrzymania większej współpracy z krajami rozwijającymi się. Przemawiał na 56. Dorocznym Szczycie Światowego Forum Ekonomicznego 2026 (WEF) w Davos w Szwajcarii. Macron wezwał do wzmocnienia multilateralizmu, aby wspólnie przejąć amerykańskie taryfy. Jeśli tego nie wystarczyło, wezwał Francję i inne kraje europejskie do "zbudowania mostów" z krajami BRICS.

Macron wezwał do zaradzenia globalnej nierównowagi poprzez bezpieczeństwo, obronę i sektor gospodarczy. "Innym celem (dla Francji i Europy) jest budowanie mostów i większa współpraca z krajami wschodzącymi, BRICS i G20, ponieważ fragmentacja tego świata nie miałaby sensu" - stwierdził prezydent Francji.

Prezydent Francji przedstawił cele bloku G7, wskazując na silną potrzebę wspierania multilateralizmu BRICS. "Celem tej G7 będzie zbudowanie ram współpracy, aby zająć się korzeniami tych nierównowagi i przywrócić skuteczną konwergencję i współpracę poprzez ramy wielostronne" - powiedział.

To nie pierwszy raz, kiedy Francja wysłała czułki do sojuszu BRICS. W 2023 roku Macron wyraził, że Francja zamierza wziąć udział w szczycie BRICS, który odbędzie się w Kazaniu w Rosji. Jednak Chiny i Rosja zablokowały jego zainteresowanie, powołując się na to, że Francja może uzyskać wewnętrzne informacje i sabotować swoje pomysły.

Mogłeś się ćwoku lepiej postarać. Od razu widać, że to fejk a tu masz oryginał bez przeróbek:



i nie tylko uśmiech,,,,

Game OVER USA??



USA, Chiny kiedyś miały asy ziem rzadkich w dziurze, ale USA się złożyły
Teraz Chiny mają wyłącznik awaryjny dla amerykańskiego przemysłu obronnego i zaawansowanych technologii, co wyjaśnia żądzę Trumpa dla Grenlandii i Kanady

"Bliski Wschód ma ropę", podobno zauważył Deng Xiaoping. "Chiny mają pierwiastki ziem rzadkich."

Deng odwiedzał jedną z największych chińskich kopalń ziem rzadkich, w Baotou, Mongolia Wewnętrzna, w 1992 roku, kiedy dokonał obserwacji o ogromnym złożu krytycznych minerałów w swoim kraju. W tamtym czasie nikt nie potraktował jego oświadczenia poważnie - z wyjątkiem chińskiego kierownictwa i Chińskiej Partii Komunistycznej.

Pekin wykazał zainteresowanie znaczeniem metali ziem rzadkich jako strategicznego zasobu, umieszczając je we wczesnych krajowych dokumentach planistycznych z epoki Deng (1981-1985) swojego pięcioletniego planu.

Wizja Denga i amerykańskie błędy połączyły się, aby dać Chinom to, co jest dzisiaj ogromną krytyczną przewagą.

Wydobycie i przetwarzanie to trudne części - nie znalezienie

17 krytycznych pierwiastków metalowych w środku układu okresowego, które są pogrupowane pod pojęciem pierwiastki ziem rzadkich, stanowi niewidzialny szkielet współczesnego świata technologicznego. Smartfony, pojazdy elektryczne, turbiny wiatrowe, wojskowe drony, a nawet zaawansowane systemy lotnicze (F-35) i radary zależą od pierwiastków ziem rzadkich.

Minerały ziem rzadkich nie są rzadkie. Nazywa się je "rzadkimi", ponieważ jest bardzo mało prawdopodobne, aby można je było znaleźć w czystej postaci lub w ekonomicznie opłacalnych wysokich stężeniach w przyrodzie.

Minerały te są albo rozproszone, albo mieszane z innymi minerałami, co sprawia, że ich wydobycie i rafinacja jest trudne i kosztowne. Proces ten również nie jest przyjazny dla środowiska. Trudność jest właśnie tym, co napędza ich strategiczne znaczenie.

Brudna praca

Chińczycy nie zdecydowali się zdominować ziem rzadkich lata temu. Stany Zjednoczone i inne osoby na Zachodzie zdecydowały się porzucić "brudną robotę", a Chiny stały się tym, które to zrobiły.

Do lat 80. XX wieku Stany Zjednoczone były wiodącym na świecie producentem minerałów ziem rzadkich, ale Amerykanie stopniowo przenosili produkcję do Chin, kuszeni niższymi standardami środowiskowymi i niższymi kosztami pracy.

W 1980 roku Komisja Regulacji Jądrowej i Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej
zaostrzone przepisy dotyczące pierwiastków ziem rzadkich, nazywając je "materiałem źródłowym". To sprawiło, że obsługa elementów i utylizanie produktów ubocznych było zbyt kosztowne, aby robić to w kraju.

Do 1996 roku Ameryka zleciła na zewnątrz tak wiele wydobycia minerałów - w tym ziem rzadkich - że Kongres jako środek oszczędnościowy uznał za stosowne zamknąć US Bureau of Mines, główną rządową agencję regulacyjną i badawczą skoncentrowaną na przemyśle wydobywczym.

Gdy USA się wycofały, Chiny nadrały luz i nauczyły się rzemiosła ziem rzadkich. Zaakceptował ciężar środowiska i skierował ogromne zasoby na rozwój swojego przemysłu ziem rzadkich.

Oprócz posiadania najwyższego rezerwy pierwiastków ziem rzadkich (44 miliony ton metrycznych) na świecie, Chiny kontrolują obecnie około 70% globalnej produkcji wydobywczej metali ziem rzadkich, 85% rafinacji i 98% zdolności przetwórczych na całym świecie.

Obecnie Chiny kontrolują 80% patentów na ziem rzadkich. Chiny mają 39 uniwersytetów oferujących programy szkoleniowe w zakresie metali ziem rzadkich i siedem uniwersytetów oferujących kursy z zakresu przetwarzania metali ziem rzadkich. Chociaż instytucje takie jak Uniwersytet Teksański starają się teraz podjąć wyzwanie, USA są obecnie dalekie od bycia w lidze Chin. Wszystko to sprawia, że dominacja Chin w branży jest trudna do zakwestionowania.

Pekin dostrzegł szansę i od dawna wspierał swój przemysł ziem rzadkich, nawet gdy nie było to od razu opłacalne w tworzeniu samowystarczalnego, wiodącego na świecie ekosystemu. Dokonał strategicznego wyboru, aby pielęgnować tę branżę i utrzymać przywództwo w produkcji, rafinacji i przetwórstwie. Waszyngton i Zachód przeoczyli tę branżę od dziesięcioleci, ale zawsze była ona na tle globalizacji.

Moment realizacji przydarzył się USA w kwietniu 2025 roku podczas wojny handlowej. Po tym, jak Biały Dom podniósł cła na chińskie towary do 145%, Pekin zemścił się, nakładając kontrole eksportowe na siedem rodzajów metali ziem rzadkich i magnesów. Kontrole eksportu, które Chiny wstępiły 4 kwietnia, wskazywały na ból, jaki mogą zadać Stanom Zjednoczonym i ich tempo innowacji.

Ziemie rzadkie stanowiły tylko niewielką część chińskiego eksportu do USA, ale są wykorzystywane w najbardziej krytycznym sektorze gospodarki USA. Tak więc kwietniowy ruch, powodując stosunkowo niewielki ból gospodarczy w USA, wywołał oburzenie ze strony amerykańskich producentów obronnych.

Chodzi o to, że pierwiastki ziem rzadkich stały się jednym z najpotężniejszych chińskich kart przetargowych. Chiny grają swoją kartą ziem rzadkich jako asa, gdy USA naciskają na sankcje chipowe.

Chińskie dławienie innowacji w Ameryce

W 2024 roku badanie przeprowadzone przez RAND Corporation ostrzegło, że zakłócenie dostaw metali ziem rzadkich trwające zaledwie 90 dni może zamknąć linie produkcyjne u 78% amerykańskich kontrahentów obronnych. Po odwecie Chin nastąpiły dwie rundy negocjacji na wysokim szczeblu. Doprowadziły one do 90-dniowego rozejmu między Waszyngtonem a Pekinem, co wskazuje, że Ameryka ma punkt dławienia.

Ta zależność wykracza poza obronę i obejmuje najnowocześniejszą technologię, w której Ameryka jest liderem, taką jak komputery nowej generacji, robotyka, urządzenia medyczne i sprzęt kwantowy. To jest wyłącznik awaryjny. Dziś amerykańskie innowacje są determinowane przez kontrolowane przez Chiny łańcuchy dostaw i środki eksportowe. Zatwierdzenie przez chiński rząd używania magnesów ziem rzadkich w USA lub innym wojsku jest strategicznym punktem dźwigni.

Dziś pierwiastki ziem rzadkich to nie tylko towary. Są one, z perspektywy każdego narodu, strategicznymi aktywami kształtującymi krajobraz geopolityczny. Dla każdego narodu na świecie zabezpieczenie jego przyszłości jest niezbędne dla stabilności gospodarczej, postępu technologicznego i bezpieczeństwa narodowego.

zabiera nas na Grenlandię

Zainteresowanie Donalda Trumpa Kanadą i Grenlandią nie jest w żadnym wypadku przypadkowe. Oba kraje znajdują się na ogromnych rezerwach minerałów ziem rzadkich. Region Kanana na Grenlandii posiada jedne z najbogatszych na świecie złóż ciężkich pierwiastków, takich jak dysproz i terb. Badanie z 2023 roku wykazało, że 25 z 34 minerałów uznanych przez Komisję Europejską za „krytyczne surowce” zostało znalezionych na Grenlandii.

Ale według szacunków RAND zbudowanie samowystarczalnego łańcucha dostaw metali ziem rzadkich zajmie USA co najmniej dekadę lub więcej i od 10 do 15 miliardów dolarów. To, jak Ameryka podchodzi do strategii ziem rzadkich w najbliższej przyszłości, będzie lakmusowym sprawdzianem dla rodzaju narodu, jakim chce być w nadchodzących dziesięcioleciach. Ale nawet jeśli wszystko pójdzie gładko i wszystkie komplikacje zostaną odpowiednio rozwiązane, wynik jest daleki od zagwarantowania.

Inżynieria nowych łańcuchów dostaw to nie tylko kwestia znalezienia nowej kopalni. Wymaga całych ekosystemów do wydobycia, rafinacji, produkcji i dalszych zastosowań. Chiny zajęły ponad cztery dekady, aby dostać się tam, gdzie są dzisiaj. Co ciekawe, Chiny podniosły standard czystości z 98% do 99,9999%. Wyższa czystość oznacza lepszą najnowocześniejszą technologię.

Nie ma wątpliwości, że to pragmatyczna wizja Denga - czy to biały kot, czy czarny kot, jeśli łapie myszy, to dobry kot - kształtuje fortunę Chin. Olej był białym kotem dla Ameryki, a ziem rzadkie będą czarnym kotem dla Chin - ale Deng zapomniał dodać, że kot, który najszybciej łapie myszy, będzie najlepszym kotem.

Dzisiaj w gospodarce sztucznej inteligencji i automatyzacji, minerały ziem rzadkich - nie ropa - będą podstawą globalnej gospodarki. Niezależnie od tego, który kontroluje podaż, będzie najszybszą innowacją napędzającą kota.


Ravi Kant jest felietonistą i korespondentem Asia Times zajmującym się Asia. Pisze głównie o ekonomii, polityce międzynarodowej i technologii. Ma duże doświadczenie w świecie finansów, a niektóre z jego badań i analiz zostały zacytowane przez Kongres USA, Uniwersytet Harvarda i Wikipedię (Chinese Dream). Jest również autorem książki Koronawirus: Pandemia lub Plandemia.

Sojusz BRICS jest największym nabywcą złota od trzech lat i dywersyfikuje rezerwy banku centralnego z aktywów denominowanych w dolarach amerykańskich, takich jak obligacje skarbowe i obligacje. Ceny złota wzrosły w czwartek, osiągając najwyższy poziom w całym życiu wynoszący 4,837 USD. Przez sam rok indeks XAU/USD wzrósł o ponad 76%, co czyni go jednym z najlepiej sudnych aktywów na rynkach towarowych.

Według najnowszego raportu, kraje członkowskie BRICS kupiły ponad 1000 ton złota od 2022 roku. Blok łącznie posiada ponad 6000 ton metalu szlachetnego w rezerwach banku centralnego. Dobrą częścią jest to, że ich inwestycja ogromnie się opłaciła. Ceny złota prawie podwoiły swoją wartość od 2022 roku, co sprawia, że ich inwestycje gwałtownie wzrosły.

Po raz pierwszy od 1996 roku zasoby złota zagranicznych banków centralnych przekroczyły amerykańskie obligacje skarbowe. W styczniu 2026 roku zasoby złota (w tym kraje BRICS) osiągnęły rekordowe 4 biliony dolarów. Zasiła amerykańskich obligacji skarbowych wynoszą 3,9 biliona dolarów, co oznacza znaczną lukę w ciągu 30 lat. Skarby są opóźnione o 1 miliard dolarów w porównaniu z metalem szlachetnym.

Skarby USA były postrzegane jako bezpieczna przystań, ale BRICS stawia złoto przed aktywami denominowanymi w dolarach. Jednak stało się to tylko z powodu masowego wzrostu indeksu XAU/USD w ciągu ostatnich czterech lat. Zakup amerykańskich obligacji skarbowych pozostaje nienaruszony, a kilka krajów kupuje je w celach inwestycyjnych. Obligacje i obligacje nadal pozostają lukratywne.

BRICS jest największym zwycięzcą gorączki złota i z powodzeniem zmierzy się ze skarbami USA. Najprawdopodobniej błyszczący metal będzie kontynuował swój wzrost cen z powodu ceł Trumpa i wojen handlowych. Inwestorzy detaliczni, fundusze instytucjonalne i nieustanne zakupy banków centralnych również spowodowały wzrost cen indeksów.

Sojusz BRICS miesza garnek dla dolara amerykańskiego, kwestionując jego status globalnej waluty rezerwowej. Najnowsze dane z Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) pokazują, że rezerwy dolara amerykańskiego w bankach centralnych spadły z 58,2% do 56,92% w ciągu zaledwie dwóch lat.

Udział rezerw dolara amerykańskiego wyniósł 58,2% w 2024 roku, a w styczniu 2026 roku spadł do 56,92%. To stały spadek o 1,28% w ciągu zaledwie dwóch lat. Rozwój wskazuje, że dedolaryzacja jest realna i stanowi rosnące zagrożenie dla dolara amerykańskiego. Kraje BRICS stale sprzedają aktywa denominowane w dolarach amerykańskich, aby zdobyć więcej złota dla swoich rezerw.

Dywersyfikacja z aktywów denominowanych w dolarach amerykańskich do złota tłumi perspektywy dolara. Banki centralne kupiły ponad 1100 ton złota tylko w 2025 roku, co czyni go największym wzrostem od 70 lat. Złoto trafia do zdominowanych przez dolary amerykańskich rezerw banku centralnego.

"W 2000 roku dolar stanowił około 70% globalnych rezerw walutowych, ale w trzecim kwartale 2025 roku jego udział spadł do 56,92%, według danych MFW" - powiedział Mamadou Kwidjim Toure, założyciel Ubuntu Tribe. Blok BRICS był największym nabywcą złota przez ostatnie trzy lata, co powoduje spadek rezerw w dolarach amerykańskich.

"Dedolaryzacja może nie nastąpić z dnia na dzień" - powiedział Toure, ale ostrzegł, że napis jest na ścianie. Oprócz złota, kraje BRICS używają lokalnych walut, co dodatkowo zagraża statusowi rezerwy dolara amerykańskiego. Kraje rozwijające się nie są już zależne od USD, ponieważ ich inwestycje w złoto się opłaciły.

Anglicy stawiają biznes miedzy BRICS - Zachodem. UK chce zarabiać jako pośrednictwo czego “ polscy” politycy nie zauważają.

Starmer przybył do Pekinu w tym tygodniu z przesłaniem mającym na celu niepokojenie Waszyngtonu i zaintrygowanie globalnej stolicy: Wielka Brytania nie wybierze między USA a Chinami.

Inwestorzy powinni odczytywać tę linię jako deklarację strategii. Wielka Brytania próbuje zarabiać na nadchodzącej erze geopolitycznej fragmentacji.

Groźby celne prezydenta USA Donalda Trumpa po niedawnym kontakcie z Kanadą w Chinach podkreślają, jak szybko dyplomacja gospodarcza może przerodzić się w wojnę gospodarczą. Starmer zmierza w przeciwnym kierunku, sygnalizując komercyjny pragmatyzm w świecie, w którym ideologia twardnieje w politykę. Pomiędzy tymi siłami kryje się lukratywna przestrzeń dla kapitału, a Londyn chce go posiadać.

Globalizacja się nie skończyła; jest rozłamana. Handel, technologia i kapitał przechodzą teraz przez konkurencyjne kanały polityczne. Rządy kształtują łańcuchy dostaw, waluty reagują na sygnały dyplomatyczne, a inwestorzy są zmuszeni do "polityki cenowej" z taką samą intensywnością jak zyski i inflacja.

Podróż Starmera do Pekinu jest, jak się wydaje, zakładem na wielobiegunowy kapitalizm. Wielka Brytania chce działać jako gospodarka zawiasowa, więc jest głęboko związana z amerykańskim systemem finansowym, utrzymując jednocześnie zaangażowanie gospodarcze z Chinami. To jest czysta dźwignia.

Starmer przybył do Pekinu w tym tygodniu z przesłaniem mającym na celu niepokojenie Waszyngtonu i zaintrygowanie globalnej stolicy: Wielka Brytania nie wybierze między USA a Chinami.

Inwestorzy powinni odczytywać tę linię jako deklarację strategii. Wielka Brytania próbuje zarabiać na nadchodzącej erze geopolitycznej fragmentacji.

Groźby celne prezydenta USA Donalda Trumpa po niedawnym kontakcie z Kanadą w Chinach podkreślają, jak szybko dyplomacja gospodarcza może przerodzić się w wojnę gospodarczą. Starmer zmierza w przeciwnym kierunku, sygnalizując komercyjny pragmatyzm w świecie, w którym ideologia twardnieje w politykę. Pomiędzy tymi siłami kryje się lukratywna przestrzeń dla kapitału, a Londyn chce go posiadać.

Globalizacja się nie skończyła; jest rozłamana. Handel, technologia i kapitał przechodzą teraz przez konkurencyjne kanały polityczne. Rządy kształtują łańcuchy dostaw, waluty reagują na sygnały dyplomatyczne, a inwestorzy są zmuszeni do "polityki cenowej" z taką samą intensywnością jak zyski i inflacja.

Podróż Starmera do Pekinu jest, jak się wydaje, zakładem na wielobiegunowy kapitalizm. Wielka Brytania chce działać jako gospodarka zawiasowa, więc jest głęboko związana z amerykańskim systemem finansowym, utrzymując jednocześnie zaangażowanie gospodarcze z Chinami. To jest czysta dźwignia.

Rozdrobniony świat podnosi premie za ryzyko, ale poszerza zestawy możliwości. Wydatki na obronę rosną. Infrastruktura energetyczna staje się strategiczna. Ekosystemy AI i technologii mnożą się. Kapitał przesuwa się w kierunku jurysdykcji, które oferują pewność prawną i głębokość rynkową.

Przez dziesięciolecia Londyn rozwijał się jako globalne centrum w okresach integracji. Następna faza nagradza centra, które zarządzają rozpadem. Działanie jako finansowa Szwajcaria między Waszyngtonem a Pekinem może określić trajektorię gospodarczą Wielkiej Brytanii.

Rynki będą oceniać wyniki, a nie retorykę. Przepływy kapitałowe, bezpośrednie inwestycje zagraniczne, stabilność waluty i wielkość transakcji ujawnią, czy Wielka Brytania może zamienić niejednoznaczność w przewagę.

Podróż Starmera do Pekinu powinna być postrzegana jako sygnał dla inwestorów: Wielka Brytania zamierza konkurować w dobie wielobiegunowego kapitału. Groźby celne Trumpa gwarantują zmienność. Zmienność zasila rynki finansowe, strategie zabezpieczające i kapitał spekulacyjny.

Geopolityka nie jest już zmienną tła. Jest to główny czynnik alokacji aktywów. Kraje, które pozycjonują się jako niezastąpioni pośrednicy, mogą wydobyć nieproporcjonalną wartość ekonomiczną.

https://www.youtube.com/shorts/SoUvfEaxiwY?feature=share

Ps.
co to wklejek brakło, może ci pożyczyć?